Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Είμαι στο Οκλαντ

Τη Τρίτη κοιμήθηκα δύο ώρες γιατί γιορτάσαμε λίγο και τη Τετάρτη ξύπνησα αργά. Έτρεξα απο το υπνοδομάτιο στο σαλόνι, απο το σαλόνι στο δευτέρο υπνοδομάτιο, απο το δευτέρο υπνοδομάτιο στο σαλόνι.. πίσω και πίσω και πήρα τα πράγματα, ευτυχώς όλα τα πράγματα που χρειάστηκα να μπω στη Νέα Ζηλανδία - το διαβατήριο, τα αεροπορικά ισιτήρια, η βήσα, η ασφάλια, η άδεια οδήγησης...

Βγήκα απο τη πόρτα και ο πατέρας μου περίμενε κοντά στο σπίτι μου με το αυτοκίνητο και πήγαμε στο σταθμό τρένου. Αφού φτάσαμε στο σταθμό αυτός μου είπε να είμαι καλά και έφυγα. Στο τρένο κοιμήθηκα και ξύπνησα στην Πράγα. Απο το σταθμό τρένου πήρα το λεωφορείο στο αεροδρομίο που έμαθα ότι ακύρωσαν τη πτήση μου και μου είπαν ότι θα πετάξω στη Φρανκφούρτη. Έτσι πέταξα στη Φρανκφούρτη και εκεί άλλαξα το αεροπλάνο για το Πεκίνο. Όλη η πτήση κοιμήθηκα γιατί κάθισα στις τρίες θέσεις μόνος. Στο Πεκίνο κοιμήθηκα στον πάγκο και μετά πέταξα στο Οκλαντ. Κοιμήθηκα στο αεροπλάνο ξανά. Τελικά ήμουνα στη Νέα Ζηλανδία. Μετά από δύο μέρες με το αυτοκίνητο, με το τρένο, με τρία αεροπλάνα και με το λεοφορείο στο κέντρο του Όκλαντ και είναι το καλοκαίρι.

Το ταξίδι δεν ήτανε ευχάριστη, αλλά κοιμήθηκα πολύ και παντού. Στο ταξίδι μου άκουσα πολλούς άνθρωπους από την Τσεχία αλλά μίλησα μόνο με δύο. Στο Οκλαντ γνόρισα τρεις άνθροπους από την Τσεχία και μπορεί θα πάμε στο μπαρ.




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Στο «Hawke's Bay»

Η ζωή μου στην Νέα Ζηλανδία είναι πολύ καλή, είμαι ευτυχυσμένος. Έχω πάει στο Ώκλαντ, στο Oυελινγκτον, τώρα είμαι στο «Hawke’s Bay» και μέχρι τώρα αυτός είναι ο καλύτερος μέρος για μένα στη Νέα Ζηλανδία. Έχω δουλεύει μερικές εβδομάδες τώρα. Έχω γνωρίσει πολλούς ανθρώπους από όλο τον κόσμο. Κάνουμε καλή παρέα. Νομίζω ότι βρήκα τύχη.

Ήμαστε δέκα παιδιά περίπου εδώ: ο Χρης και ο Παουλιους έχουν φύγει ήδη; απομένουν Τζόναθαν, Μικα, Δαν με Χελση, Αέριαν, Μαρτινας και Ελεάνορ (αυτή γιόρτασε τη γιενέθλια της εχθές και είχαμε κείκ) και εγώ. Μένουμε στο καμπινγκ μαζί. Δουλευουμε από τις επτάμισι το πρωί ως πεντέμισι το βράδυ περίπου. Μερικές φορές δούλεψαμε το Σάβατο. Τα βράδια παίζουμε παιχνίδια. Είχαμε ήδη μερικά πάρτι και εγώ έψεξα το ακορντεόν μου. Τη Κυριακή ξεκουραζόμαστε ή κάνουμε ταξίδια. Ήμασταν στα βουνά: μία φορά στο «Ταρανάκι» (ηφαίστειο) και δύο φορές στο «Τε Ματα». Μία φορά πήγα στη «Ocean Beach» και στο «Νάπιερ» με το ποδήλατο.

Δέκα άνθροπει μένουν στο δεύτερο καμπινγκ. Eπίσης…

Η εποχή των μήλων αρχίζει

Ταξίδεψα στο Όκλαντ και μετά στο Γουέλινγκτον. Δεν βρήκα τη δουλειά στο γραφείο σαν προγραμματιστής. Δεν ήθελα να κάνω τίποτα ότι έγραψα στον οπωρώνα, πήρα το λεωφορείο το περισσότερο πρωί και τώρα έχω δουλειά εδώ στον Χαστινγκς. Μένω στον οπωρώνα στο τροχόσπιτο που λέω «Χιλτον». Έχει πολλές αράχνες και δεν μπορώ να κλειστό ένα παράθυρο, αλά είναι τέλειο. Δουλεύουμε απο τη Δευτέρα ως το Σάββατο. Κάθε μέρα μετά τη δουλειά είμαι πολύ κουρασμένος. Άλλοι υπάλληλοι πάνε στο σπίτι τους μετά δουλιά μας και το βράδι εγώ είμαι μόνος μου στο οπωρώνα με δέντρα γύρω. Πήγα στη πόλη με το ποδήλατο μερικές φορές, είναι δεκά χιλιόμετρα απο εδώ. Τα βραδιά είναι μαγικά. Παίζω ακορντεόν για τα δέντρα και διαβάζω. Στη δουλειά ετοιμάζουμε τον οπωρώνα. Οι συνάδελφοί μου με διδάσκουν αργκό, όπως «Sweet as», όλοι εδώ χρισιμουπιούν αυτή τη φράση. Σε λίγες μέρες άλλοι θα φτάσουν εδώ γιατί η εποχή των μήλων αρχίζει. Ο οδηγός του τρακτορίου θα είμαι εγώ. Είναι πολύ καλή δουλειά. Το Μάιο τελειώνω, θα είναι φθινόπ…

Οι συναδελφοί απο το Βανουατου

Είμαι ο τουρίστας και εγώ δούλεψα με άλλους τουριστές στη αρχή. Μία μέρα το αφεντικό μου είπε πως θα δουλεύω με άλλη ομάδα. Τρεις εβδομάδες δούλευα με τους συναδελφούς απο το Βανουατου. Ήταν πολύ ωραία εμπειρία και πολύ διαφορετικό επίπεδο και ταχύ. Αυτοί μαζεύουν μήλα πολλά χρονιά και μαζεύουν αυτά γρηγορότερα απο τους τουριστές που έμειναν μαζί μου στο κάμπινγκ. Και έπρεπε να οδηγώ το τρακτέρ μου γρηγορότερα, συχνά δεν είχα διακοπή. Αυτές τις εβδομάδες ήταν σκληρές, είχαμε πολύ δουλειά και δουλέψουμε πολλές ώρες. Δεν ξεχνάω ποτέ η στιγμή που αποχαιρετήσαμε. Στεκόμαστε μαζί και το αφεντικό μας μας μίλησε για τη καλή δουλιά που κάναμε και όταν τελείωσε, ένας συνάδελφος άρχισε να τραγουδάει και σε μια στιγμή όλοι τραγούδισαν, ήταν πολύ ενδιαφέρον να ακούω αυτές τις υπέροχες φωνές. Τραγούδισαν για τον Χριστό. Μετά αποχαιρετήσαμε και αυτοί έφυγαν. Γύρισα στην ομάδα των τουριστών και δουλέψαμε μαζί μερικές εβδομάδες πάλι.